همکاری ترکیه و اسراییل

جنگ بشردوستانه علیه سوریه /مایکل چاسودوسکی- سایت گلوبال ریسرچ-ترجمه و تلخيص: حامد نعمت‌اللهي

جنبش اعتراضی که در حال حاضر در جریان است، به‎عنوان بهانه‏ای برای توجیه مداخله نظامی علیه سوریه به‎کار می‎رود و در این رابطه وجود یک فتنه مسلحانه انکار می‏شود. رسانه‎های غربی همگام با هم، رویدادهای اخیر در سوریه را «جنبش اعتراضی مسالمت‏آمیز» نامیده‎اند که علیه دولت بشار اسد صورت می‏گیرد. این در حالی است که شواهد به اثبات می‏رساند که شورش مسلحانه‏ای در جریان است که توسط گروه‎های شبه نظامی اسلام‎گرا هدایت می‏شود.

از زمان به راه افتادن جنبش اعتراضی در شهر درعا در میانه ماه مارس، تبادل آتش میان نیروهای پلیس از یک طرف و گروه‎های مسلح در طرف دیگر، در جریان بوده است. ساختمان‏های دولتی نیز به آتش کشیده شده‏اند. در اواخر ژوئیه در حما، ساختمان دولتی از جمله دادگاه و بانک کشاورزی آتش زده شدند. منابع اسراییلی ضمن انکار وجود درگیری مسلحانه، گزارش کرده‏اند که «معترضین دارای اسلحه سنگین هستند.» (دبکافایلز، اول اوت 2011)



تمام گزینه‎های ممکن

در ماه ژوئن، لیندسی گراهام، سناتور آمریکایی (که سابقه عضویت در کمیته نیروهای مسلح سنا را دارد)، احتمال مداخله نظامی «بشردوستانه» را علیه سوریه برای «حفظ جان غیرنظامیان» مطرح کرد. گراهام پیشنهاد کرد که همان «گزینه‎هایی» که در قطعنامه 1973 شورای امنیت سازمان ملل برای لیبی در نظر گرفته شده، باید برای سوریه نیز اعمال شود:

«به‎دنبال انتشار بیانیه شورای امنیت سازمان ملل علیه سوریه (3 اوت 2011)، کاخ سفید بدون هیچ تردیدی درخواست «تغییر رژیم» در سوریه و کنار گذاشتن رییس‎جمهوری بشار اسد را مطرح کرد.»

جی کارنی، سخنگوی کاخ سفید به یک خبرنگار گفته بود: «به‎دلیل ثبات، نمی‏خواهیم که وی در سوریه بر سر کار بماند، یا به‎عبارتی، ما وی را مسبب بی‏ثباتی در سوریه می‏دانیم.»

وی افزود: «صادقانه بگویم، ما معتقدیم که سوریه در غیاب رییس‎جمهوری اسد، کشور بهتری خواهد بود.»

اعمال تحریم‏های اقتصادی نیز معمولا مقدمه مداخله نظامی است.

در همین‎حال، وزارت خارجه آمریکا نیز با اعضای مخالف تبعیدی سوریه ملاقات کرده است. حمایت مخفیانه‎ای نیز از گروه‎های شورشی مسلح صورت گرفته است.

نقش اسراییل و ترکیه

هم آنکارا و هم تل‏آویو در حمایت از شورش مسلحانه نقش داشته‏اند. دو دولت و سازمان‏های جاسوسی آن‎ها در این فعالیت با هم هماهنگ هستند.

طبق گزارش‏ها، موساد اسراییل، حمایت مخفیانه از گروه‎های تروریستی سلفی که در جنوب سوریه فعال هستند و جرقه جنبش اعتراضی را در شهر درعا زدند، انجام می‏دهد. بنابراین گزارش‏ها، حمایت مالی از این شورشیان سلفی، توسط عربستان صورت می‏گیرد.

در حالی‎که دولت ترکیه و نخست وزیر رجب طیب اردوغان، از گروه‎های تبعیدی مخالف سوری حمایت کرده، از شورشیان مسلح اخوان المسلمین در شمال سوریه نیز پشتیبانی می‏کنند.

هم اخوان‎المسلمین سوریه (که رهبرش در انگلیس در تبعید است) و حزب ممنوعه «حزب التحریر» در پشت پرده این شورش‎ها قرار دارند که هر دوی آن‎ها توسط سازمان جاسوسی انگلیس پشتیبانی می‏شوند.

در ماه ژوئن، نیروهای ترکیه به بهانه نجات مهاجرین سوری، از مرز شمالی سوریه وارد این کشور شدند. دولت بشار اسد ترکیه را متهم به حمایت مستقیم از شورش گروه‎های مسلح در شمال سوریه کرده است.

یک گروه شورشی شامل 500 جنگجو در روز چهارم ژوئن در شمال سوریه به مقر ارتش سوریه حمله کرد. آن‎ها مدعی بودند که در یک حمله 36 ساعته، که در آن 72 سرباز در جسرالشغور در نزدیکی مرز ترکیه کشته شدند، یک پادگان وابسته به اطلاعات ارتش را تسخیر کردند.

یک مقام رسمی می‏گوید: «به این نتیجه رسیدیم که جنایتکاران [جنگجویان شورشی] از سلاحی استفاده می‏کنند که از ترکیه آمده است و این بسیار نگران‎کننده است.»

این اولین باری بود که دولت اسد، ترکیه را متهم به کمک به شورش کرد. مقامات گفتند که شورشیان ارتش سوریه را از جسرالشغور بیرون راندند و کنترل شهر را در دست گرفتند. آن‎ها گفتند که ساختمان‏های دولتی را غارت کرده و آتش زدند تا نیروهای دیگری از طرف دولت فرستاده شود.

آلیستر کروک، افسر سابق ام.آی.6 می‏گوید: «دو نیروی مهم پشت پرده، تندروهای سنی و گروه‎های تبعیدی سوری در فرانسه و آمریکا هستند.»

این مقام سابق سازمان جاسوسی خارجی انگلیس همچنین تأیید می‏کند که اسراییل و آمریکا از تروریست‏ها حمایت مالی و امکاناتی می‏کند. کروک می‏گوید که گروه‎های تبعیدی به‎دنبال سرنگونی «نظام ضد اسراییلی» سوریه هستند.

جناح‏های سیاسی در لبنان نیز دخالت دارند. سازمان جاسوسی لبنان ارسال محرمانه دریایی مسلسل و سلاح اتوماتیک برای جنگجویان سلفی را تایید کرده است. این ارسال توسط سیاستمداران لبنانی که از حمایت سعودی برخوردار هستند، انجام شده است.



توافق همکاری نظامی اسراییل - ترکیه

اسراییل و ترکیه قرارداد همکاری نظامی دارند که مستقیما با سوریه و مرز دریایی لبنانی- سوری در شرق دریای مدیترانه (از جمله ذخائر گازی در ساحل لبنان و مسیر لوله‎ها) مربوط است.

حتی در زمان دولت کلینتون نیز اتحاد نظامی مثلثی میان آمریکا، اسراییل و ترکیه برملا شده بود. این «اتحاد سه‏گانه»، که تحت هدایت ستاد مشترک ارتش آمریکا بود، تصمیمات فرماندهی نظامی را شامل می‏شود و در هماهنگ کردن این سه کشور در ارتباط با خاورمیانه نقش دارد. در اصل علاوه‎بر همکاری نزدیک نظامی میان دو کشور اسراییل و ترکیه با آمریکا، هم‎زمان روابط مستحکم نظامی میان تل‏آویو و آنکارا برقرار است.

همچنین، این اتحاد سه گانه، با قرارداد همکاری نظامی سال 2005 میان ناتو و اسراییل نیز همراه است که شامل «بسیاری از حوزه‎های منافع مشترک، مانند جنگ علیه تروریسم و مانورهای نظامی مشترک است. ارتش اسراییل این همکاری نظامی با ناتو را وسیله‏ای برای بالا بردن قابلیت بازدارندگی اسراییل در برابر دشمنان احتمالی - به‎خصوص ایران و سوریه - می‎داند.»

علاوه‎بر‎این، تغییرات اخیر در صدر رده‎های نظامی ترکیه، باعث تقویب جبهه طرفدار اسلام‏گرایی در میان نیروهای مسلح این کشور خواهد شد. در اواخر ماه ژوئیه، فرمانده کل ارتش و مسئول ستاد مشترک ترکیه، ژنرال ایسیک کوسانر، همزمان با فرماندهان نیروی دریایی و هوایی استعفا دادند.

این رخدادها از اهمیت حیاتی برخوردارند، چراکه همه در جهت حمایت از منافع آمریکاست. آن‎ها همچنین اشاره می‏کنند که این تغییر نظامی به‎نفع اخوان‎المسلمین - از جمله شورش نظامی در شمال سوریه - است.



اتحاد نظامی گسترش یافته ناتو

در دایره گسترش یافته اتحاد نظامی؛ مصر، کشورهای خلیج‎فارس و عربستان سعودی از شرکای ناتو محسوب می‏شوند که نیروهای‎شان را می‏توانند در صورت آغاز جنگ علیه سوریه، وارد معرکه کنند.

اسراییل نیز با توجه به موافقت نامه‏ای که در سال 2005 به امضا رساند، عملا عضو بالفعل ناتو است.

در روند برنامه‏ریزی اتحاد نظامی گسترش یافته ناتو، تصمیم‏ها در هماهنگی میان پنتاگون، ناتو و ارتش اسراییل صورت می‏گیرد و با حضور فعال نظامی کشورهای اصلی عربی، از جمله عربستان، کشورهای خلیج‎فارس و مصر، انجام مي‌شود.

در چهارراه خطرناکی قرار گرفته‏ایم که تأثیرات ژئوپلتیک در آن قابل‎تصور نیست