| هایپر مدیا | مرکز جامع خدمات رسانه ها / نگارش روزنامه |
|
|
|
اندازه فونت |
|
پرینت |
|
برش مطبوعاتی |
|
لینک خبر | جابجایی متن |
|
نظرات بینندگان |
همکاری ترکیه و اسراییل
جنگ بشردوستانه علیه سوریه /مایکل چاسودوسکی- سایت گلوبال ریسرچ-ترجمه و تلخيص: حامد نعمتاللهي
جنبش اعتراضی که در حال حاضر در جریان است، بهعنوان بهانهای برای توجیه مداخله نظامی علیه سوریه بهکار میرود و در این رابطه وجود یک فتنه مسلحانه انکار میشود. رسانههای غربی همگام با هم، رویدادهای اخیر در سوریه را «جنبش اعتراضی مسالمتآمیز» نامیدهاند که علیه دولت بشار اسد صورت میگیرد. این در حالی است که شواهد به اثبات میرساند که شورش مسلحانهای در جریان است که توسط گروههای شبه نظامی اسلامگرا هدایت میشود.
از زمان به راه افتادن جنبش اعتراضی در شهر درعا در میانه ماه مارس، تبادل آتش میان نیروهای پلیس از یک طرف و گروههای مسلح در طرف دیگر، در جریان بوده است. ساختمانهای دولتی نیز به آتش کشیده شدهاند. در اواخر ژوئیه در حما، ساختمان دولتی از جمله دادگاه و بانک کشاورزی آتش زده شدند. منابع اسراییلی ضمن انکار وجود درگیری مسلحانه، گزارش کردهاند که «معترضین دارای اسلحه سنگین هستند.» (دبکافایلز، اول اوت 2011)
تمام گزینههای ممکن
در ماه ژوئن، لیندسی گراهام، سناتور آمریکایی (که سابقه عضویت در کمیته نیروهای مسلح سنا را دارد)، احتمال مداخله نظامی «بشردوستانه» را علیه سوریه برای «حفظ جان غیرنظامیان» مطرح کرد. گراهام پیشنهاد کرد که همان «گزینههایی» که در قطعنامه 1973 شورای امنیت سازمان ملل برای لیبی در نظر گرفته شده، باید برای سوریه نیز اعمال شود:
«بهدنبال انتشار بیانیه شورای امنیت سازمان ملل علیه سوریه (3 اوت 2011)، کاخ سفید بدون هیچ تردیدی درخواست «تغییر رژیم» در سوریه و کنار گذاشتن رییسجمهوری بشار اسد را مطرح کرد.»
جی کارنی، سخنگوی کاخ سفید به یک خبرنگار گفته بود: «بهدلیل ثبات، نمیخواهیم که وی در سوریه بر سر کار بماند، یا بهعبارتی، ما وی را مسبب بیثباتی در سوریه میدانیم.»
وی افزود: «صادقانه بگویم، ما معتقدیم که سوریه در غیاب رییسجمهوری اسد، کشور بهتری خواهد بود.»
اعمال تحریمهای اقتصادی نیز معمولا مقدمه مداخله نظامی است.
در همینحال، وزارت خارجه آمریکا نیز با اعضای مخالف تبعیدی سوریه ملاقات کرده است. حمایت مخفیانهای نیز از گروههای شورشی مسلح صورت گرفته است.
نقش اسراییل و ترکیه
هم آنکارا و هم تلآویو در حمایت از شورش مسلحانه نقش داشتهاند. دو دولت و سازمانهای جاسوسی آنها در این فعالیت با هم هماهنگ هستند.
طبق گزارشها، موساد اسراییل، حمایت مخفیانه از گروههای تروریستی سلفی که در جنوب سوریه فعال هستند و جرقه جنبش اعتراضی را در شهر درعا زدند، انجام میدهد. بنابراین گزارشها، حمایت مالی از این شورشیان سلفی، توسط عربستان صورت میگیرد.
در حالیکه دولت ترکیه و نخست وزیر رجب طیب اردوغان، از گروههای تبعیدی مخالف سوری حمایت کرده، از شورشیان مسلح اخوان المسلمین در شمال سوریه نیز پشتیبانی میکنند.
هم اخوانالمسلمین سوریه (که رهبرش در انگلیس در تبعید است) و حزب ممنوعه «حزب التحریر» در پشت پرده این شورشها قرار دارند که هر دوی آنها توسط سازمان جاسوسی انگلیس پشتیبانی میشوند.
در ماه ژوئن، نیروهای ترکیه به بهانه نجات مهاجرین سوری، از مرز شمالی سوریه وارد این کشور شدند. دولت بشار اسد ترکیه را متهم به حمایت مستقیم از شورش گروههای مسلح در شمال سوریه کرده است.
یک گروه شورشی شامل 500 جنگجو در روز چهارم ژوئن در شمال سوریه به مقر ارتش سوریه حمله کرد. آنها مدعی بودند که در یک حمله 36 ساعته، که در آن 72 سرباز در جسرالشغور در نزدیکی مرز ترکیه کشته شدند، یک پادگان وابسته به اطلاعات ارتش را تسخیر کردند.
یک مقام رسمی میگوید: «به این نتیجه رسیدیم که جنایتکاران [جنگجویان شورشی] از سلاحی استفاده میکنند که از ترکیه آمده است و این بسیار نگرانکننده است.»
این اولین باری بود که دولت اسد، ترکیه را متهم به کمک به شورش کرد. مقامات گفتند که شورشیان ارتش سوریه را از جسرالشغور بیرون راندند و کنترل شهر را در دست گرفتند. آنها گفتند که ساختمانهای دولتی را غارت کرده و آتش زدند تا نیروهای دیگری از طرف دولت فرستاده شود.
آلیستر کروک، افسر سابق ام.آی.6 میگوید: «دو نیروی مهم پشت پرده، تندروهای سنی و گروههای تبعیدی سوری در فرانسه و آمریکا هستند.»
این مقام سابق سازمان جاسوسی خارجی انگلیس همچنین تأیید میکند که اسراییل و آمریکا از تروریستها حمایت مالی و امکاناتی میکند. کروک میگوید که گروههای تبعیدی بهدنبال سرنگونی «نظام ضد اسراییلی» سوریه هستند.
جناحهای سیاسی در لبنان نیز دخالت دارند. سازمان جاسوسی لبنان ارسال محرمانه دریایی مسلسل و سلاح اتوماتیک برای جنگجویان سلفی را تایید کرده است. این ارسال توسط سیاستمداران لبنانی که از حمایت سعودی برخوردار هستند، انجام شده است.
توافق همکاری نظامی اسراییل - ترکیه
اسراییل و ترکیه قرارداد همکاری نظامی دارند که مستقیما با سوریه و مرز دریایی لبنانی- سوری در شرق دریای مدیترانه (از جمله ذخائر گازی در ساحل لبنان و مسیر لولهها) مربوط است.
حتی در زمان دولت کلینتون نیز اتحاد نظامی مثلثی میان آمریکا، اسراییل و ترکیه برملا شده بود. این «اتحاد سهگانه»، که تحت هدایت ستاد مشترک ارتش آمریکا بود، تصمیمات فرماندهی نظامی را شامل میشود و در هماهنگ کردن این سه کشور در ارتباط با خاورمیانه نقش دارد. در اصل علاوهبر همکاری نزدیک نظامی میان دو کشور اسراییل و ترکیه با آمریکا، همزمان روابط مستحکم نظامی میان تلآویو و آنکارا برقرار است.
همچنین، این اتحاد سه گانه، با قرارداد همکاری نظامی سال 2005 میان ناتو و اسراییل نیز همراه است که شامل «بسیاری از حوزههای منافع مشترک، مانند جنگ علیه تروریسم و مانورهای نظامی مشترک است. ارتش اسراییل این همکاری نظامی با ناتو را وسیلهای برای بالا بردن قابلیت بازدارندگی اسراییل در برابر دشمنان احتمالی - بهخصوص ایران و سوریه - میداند.»
علاوهبراین، تغییرات اخیر در صدر ردههای نظامی ترکیه، باعث تقویب جبهه طرفدار اسلامگرایی در میان نیروهای مسلح این کشور خواهد شد. در اواخر ماه ژوئیه، فرمانده کل ارتش و مسئول ستاد مشترک ترکیه، ژنرال ایسیک کوسانر، همزمان با فرماندهان نیروی دریایی و هوایی استعفا دادند.
این رخدادها از اهمیت حیاتی برخوردارند، چراکه همه در جهت حمایت از منافع آمریکاست. آنها همچنین اشاره میکنند که این تغییر نظامی بهنفع اخوانالمسلمین - از جمله شورش نظامی در شمال سوریه - است.
اتحاد نظامی گسترش یافته ناتو
در دایره گسترش یافته اتحاد نظامی؛ مصر، کشورهای خلیجفارس و عربستان سعودی از شرکای ناتو محسوب میشوند که نیروهایشان را میتوانند در صورت آغاز جنگ علیه سوریه، وارد معرکه کنند.
اسراییل نیز با توجه به موافقت نامهای که در سال 2005 به امضا رساند، عملا عضو بالفعل ناتو است.
در روند برنامهریزی اتحاد نظامی گسترش یافته ناتو، تصمیمها در هماهنگی میان پنتاگون، ناتو و ارتش اسراییل صورت میگیرد و با حضور فعال نظامی کشورهای اصلی عربی، از جمله عربستان، کشورهای خلیجفارس و مصر، انجام ميشود.
در چهارراه خطرناکی قرار گرفتهایم که تأثیرات ژئوپلتیک در آن قابلتصور نیست