دخالت بیگانگان در اقتصاد ایران

مسأله ما فقط طلا و ارز نیست/ فریدالدین حدادعادل

ماجرای طلا و ارز در هفته‎های اخیر، موضوع بسیار مهم و تأمل‎برانگیز کشور است. سقوط ارزش پول ملی و تورم ناشی از آن، مباحث اقتصادی کشور را به‎طرز چشمگیری متأثر کرد. هدفمندی یارانه‎ها بزرگ‎ترین جراحی اقتصادی اجتماعی کشور، در دوران نظام اداری مدرن است. قطار اقتصاد ایران ریل عوض کرده است و همه ما باید تکان‎های ناشی از این جابه‎جایی را تحمل کنیم. اقتصاد بیمار ایران در دوران نقاهت پس از عمل قرار دارد و این مریض باید با تب و لرز پس از عمل، با شکیبایی مدارا کند تا نقاهت پایان بپذیرد.

پس از فتنه 88 بسیاری از صاحب‎نظران تصور نمی‎کردند دولت احمدی‎نژاد به چنین اقدام سترگی دست بزند. خیلی از اصحاب و یاران و موالی فتنه از حرکت آقای احمدی نژاد به سوی حذف یارانه‎ها استقبال کردند و دندان طمع به هم فشردند تا سقوط سریع نظام اقتصادی و اجتماعی و سپس سیاسی ایران را به تماشا بنشینند. هنوز هم پس از 14 ماه از آغاز اجرای این برنامه، بسیاری دوست دارند همه‎چیز به هم بریزد.

در این میان با توجه به افزایش سرسام‎آور قیمت طلا و ارز، ما به برنامه و تلاش دشمن بی‎توجهیم. درست است که نقدینگی وسیع و حجم بالای پول مردم، همیشه، خطری برای اقتصاد کشور محسوب می‎شده است و درست است که در تنگنای اقتصادی به‎سر می‎بریم و تورم رو به افزایش است؛ اما تلاش دشمن را نباید از نظر دور بداریم. قطعا در بحران فعلی بازار طلا و ارز، افرادی کوتاهی و اهمال کرده و شاید باشند افراد مسئولی که عامدانه کارشکنی کرده‎اند. در کنار مسأله لزوم پیگیری کم‎کاری‎ها و تقصیرها، نباید عمل و نظر دشمن را به فراموشی سپرد. اوضاع فعلی کشور را با هم مرور کنیم:

1- نزدیکی به ایام انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی.

2- تحریم بانک مرکزی ایران از سوی دولت آمریکا، با وجود احتمال گسترش مخاطرات پیش‎بینی‎ناپذیر برای دولت اوباما.

3- تحریم نفتی ایران از سوی اتحادیه اروپا، در حالی که اقتصاد اروپا وضعیت بدی را سپری می‎کند و هر اقدام نسنجیده‎‎ای ممکن است بر وخامت اوضاع بیفزاید.

4- ترور شهید احمدی روشن، در سالگرد شهادت دکتر علی محمدی. او چهارمین فعال هسته‎ای ایران بود که رسما ترور شد و بعضی از مقامات و رسانه‎های دشمن، به صراحت، اظهار کردند که می‎خواهند به هر طریقی، جلوی فعالیت‎های ما را بگیرند.

5- تأکید رهبر معظم انقلاب، بر مشارکت فعال آحاد مردم در انتخابات مجلس.

6- رضایت عمومی مردم از طرح هدفمندی یارانه‎ها، به رغم انتظارات بدخواهوان نظام و دولت دهم.

7- وجود موج بیداری اسلامی در منطقه و رواج دیدگاه‎های اسلام‎گرایانه و ضدغربی در خاورمیانه. این موج و خیزش ملت‎ها حتی اگر کاملا متاثر از انقلاب اسلامی نباشد، از حیث هدف، همگام جمهوری اسلامی است و از حیث تقدم و تأخر زمانی، در پی انقلاب اسلامی رخ داده است و ناخودآگاه، ما به عنوان یک مدل غرب‎ستیزی اسلام‎خواهانه موفق، مطرح هستیم.

8- آخرین حلقه‎های فتنه در برابر عزم مردم و رهبری ایستادند و از شرکت در انتخابات انصراف دادند و عملا دست به تحریم زدند. حتی رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام هم، مصلحت نظام را این‎چنین تشخیص داد!!

9- وضعیت اقتصاد، رضایت‎بخش نیست و کارخانه‎ها با مشکلات جدی روبه‎رو هستند؛ ولی عرصه‎ حیات اجتماعی مردم در خیابان‎ها و فروشگاه‎ها مختل نشده است و زندگی با نشاط آن‎قدر جاری است که داد رسانه‎های دشمن درآمده است و نیوزویک در شماره‎های آخر سال 2011 میلادی خود نوشت؛ این چه تحریمی است که اثری از آن در فروشگاه‎های تهران نیست.

10- صف قطعنامه‎های ضد ایرانی در مجامع مختلف بین‎المللی جالب توجه است: موضوع هسته‎ای، مسأله حقوق بشر، ماجرای مضحک ترور سفیر عربستان در آمریکا. اگرچه بعضی از آن‎ها به تأخیر افتاده است، ولی بار تبلیغی و روانی آن‎ها همچنان پابرجاست. با افزودن عبارتی، می‎توان ابعاد دقیق‎تری از جورچین اوضاع سیاسی اجتماعی ایران را ترسیم کرد؛ مرور موارد چندگانه‎ فوق، ما را به قطعیت و یا احتمال دخالت بیگانگان در حوادث اخیر هدایت می‎کند.

دشمن می‎داند تا هنگامی‎که وحدت ملی در ایران فراگیر است، تحریم‎ها و دسیسه‎های خارجی کارآمد نیست. او از ناآرامی‎های سال 88 و وحدت‎شکنی افرادی نظیر آقایان خاتمی و موسوی و کروبی بسیار خوشحال است و مایل است به هر طریقی، شکاف‎های سیاسی و اجتماعی ایران را فعال کند و انسجام مردمی و تبعیت آحاد ملت از نظام و رهبری را مخدوش سازد. دشمنان قسم خورده‎ انقلاب اسلامی مایل‎اند برای تکمیل جورچین سیاسی مدنظر خود، کشور را در آستانه سالگرد انقلاب اسلامی و انتخابات مجلس ملتهب کرده و مردم را دلسرد کنند. مقاله مشترک آقایان مارک دوبوآ و رائول مارک گرشت با عنوان «تغییر رژیم اقتصادی می‎تواند ساخت بمب هسته‎ای را در ایران متوقف کند» که در این شماره پنجره به چاپ رسیده است، فقط نمونه‎ای از حجم انبوه مطالعات بدخواهان این مرز و بوم، در زمینه ضربات اقتصادی و بررسی میزان تاثیرگذاری آن‎ها بر حیات اجتماعی ماست. همان‎طور که نفت می‎تواند به عنصری سیاسی برای گسترس ناآرامی در کشور بدل شود، می‎توان فرض کرد که افزایش بهای سکه و طلا و دلار در همین راستا به جزیی از ابزارهای دشمن برای دلسردی مردم بدل شود. دقت کنیم که طرح تحول و مبحث هدفمندی یارانه‎ها، متعلق به همه مردم ایران است و موفقیت آن، سربلندی همه اقشار را به همراه خواهد داشت. این اتفاق بزرگ به یک گروه و یک فرد تعلق ندارد و رقابت‎ها و خصومت‎ها، نباید ما را به منافع همه مردم بی‎اعتنا کند. همه باید هوشیار باشیم تا در آستانه انتخابات، از امتحانات سخت سال جهاد اقتصادی سربلند بیرون بیاییم و برای مواجهه با فتنه‎های بزرگ‎تر آماده شویم. انتخاب نام سال جهاد اقتصادی باید به اندازه کافی ما را برای مواجهه با سختی‎ها و فشارهای مختلف امسال آماده کرده باشد. رهبر چشم انتظار هوشمندی اقشار مختلف جامعه در برابر انواع سختی‎ها و دسیسه‎های اقتصادی است

چگونه در مقابل غرب بایستیم؟

اهرم اصلی فشار

فشار‎های غرب بر ایران درحالی روز به روز افزایش می‎یابد که نظام جهانی سلطه، تقریبا از بیشتر اهرم‎‎های خود علیه سرزمین پارسی استفاده کرده است. هرچند این فشار‎ها تأثیر مطلوب را برای سلطه‎گران به‎همراه نیاورده است، اما هوشیاری و آمادگی بیشتر برای مقابله با آن‎ها می‎تواند، کمترین مشکلات و تبعات را برای جامعه ایرانی به‎همراه داشته باشد:

1- تمرکز اصلی جهان غرب بر نقاطی است که نقطه ضعف و وابستگی ایران به‎شمار می‎رود. اگر کمی به سال‎‎های گذشته بازگردیم به خوبی شاهد دست گذاشتن آن‎ها بر نیاز ایران به واردات بنزین بودیم که با اقدام و هوشیاری به موقع، این نقطه ضعف برطرف شد. به همین دلیل شناسایی به موقع نقاط ضعف و برنامه‎ریزی عاجلانه برای رفع آن‎ها ضروری است.

2- سیاست‎‎های جهان غرب در سه دهه گذشته، همواره در جهت مقابله با رشد و بالندگی ایران بوده است. این درحالی است که جهت‎گیری اقتصادی، صنعتی و حتی سیاسی ایران بیشتر به‎سمت گسترش مناسبات با جهان غرب بوده است. به‎نظر می‎رسد لازم است تغییری کلی و استراتژِیک در این زمینه صورت پذیرد و شاخک‎‎های دستگاه سیاست خارجی ایران به‎دنبال رویکرد‎های درست و متناسب با منافع ملی باشد. در این زمینه تقویت همه‎جانبه همکاری‎ها با همسایگان، کشور‎های اسلامی، کشور‎های مستقل آسیایی، آمریکای لاتین و آفریقایی به ترتیب می‎توانند از اولویت برخوردار شوند و میزان همکاری‎ها با کشور‎های اروپایی، آمریکای شمالی و کشور‎های پیرو به حداقل برسد.

3- هرچند کفه سیاست کشور‎هایی چون چین و روسیه برای حفظ تعادل استراتژیک در جهان، در این سال‎ها به‎نفع ایران سنگینی کرده است، اما باید توجه داشت، تکیه و اعتماد بیش از اندازه به این دو کشور به‎ویژه روسیه، خود به نقطه ضعفی بزرگ تبدیل خواهد شد. از این‎رو گسترش مناسبات با این دو کشور باید با هوشمندی و درایت لازم انجام شود.

4- با سرنگونی دیکتاتور وابسته مصر، اکنون رژِیم آل‎سعود به پایگاه و تکیه گاه اصلی جهان غرب در خاورمیانه تبدیل شده است. ترس سردمداران این رژیم از دچار شدن به سرنوشتی مشابه مصر و سایر حکام عربی سرنگون شده، آنان را مستعد هرگونه اقدامی در راستای حفظ قدرت کرده است. تحرکات گسترده آن‎ها در سوریه، عراق و مصر از یک سو و همکاری همه‎جانبه آن‎ها با نظام جهانی سلطه برای تحت فشار قرار دادن ایران، نمونه‎‎هایی از این اقدامات است. اندیشیدن تدابیر ویژه برای این اقدامات و همچنین تحت فشار قرار دادن حکام سعودی ازجمله کار‎های ضروری است که می‎تواند بسیاری از طرح‎‎های غرب را در خاورمیانه و همچنین برای ایران با شکست مواجه سازد. هرگونه عقب نشینی دولت سعودی در رویارویی با ایران منجر به عقب‎نشینی سایر کشور‎های شورای همکاری خلیج‎فارس نیز خواهد شد.

5- کانون اصلی فشار‎ها بر ایران در چندسال گذشته، فشار‎های اقتصادی است. این درحالی است که در همین سال‎ها شاهد واردات حجم قابل توجهی از کالا‎های لوکس، تجملاتی، آرایشی و غیرضروری هستیم. به‎نظر می‎رسد مدیریت صحیح و ارادات به کشور، یکی از چیز‎هایی است که می‎تواند در مقابله با فشار‎های اقتصادی غرب علیه اقتصاد ایرانی، بسیار مؤثر و راه‎گشا باشد.

6- توضیح دادن و شفاف کردن سیاست‎‎های سلطه‎گران علیه منافع ملی، برای مردم توسط مسئولین و نخبگان نیز در زمره اقداماتی است که می‎تواند بر مستحکم‎تر کردن اراده ملی برای مقابله با فشار‎های خارجی مؤثر باشد. باید توجه کرد حفظ وحدت و همکاری ملی و تقویت حس اعتماد به نفس ملی در این میان بسیار مهم و بی‎جایگزین است. در مجموع باید دانست مقابله با ائتلاف جهان غرب و کانون‎‎های صهیونیستی علیه ایران، نیازمند همکاری، همیاری و همراهی ملی است.

انقلاب اسلامی ایران در طی سه دهه گذشته توانسته است گام‎‎های بلند و محکمی در پیش‎برد اهداف خود بردارد و تا رسیدن به مرحله گذر از بحران‎ها و فشار‎ها راه کوتاهی در پیش دارد. با وجود این پیمودن چنین مسیری نیازمند همت و هوشیاری پیوسته است و هرگونه کوتاهی در این زمینه، تبعات ناخوشایندی به‎همراه خواهد داشت