گفت‎وگو با محمد صادق‎الحسینی

افشای جنایات آمریکایی‎ها در ویکی‎لیکس دروغ نیست

اسناد ویکی‎لیکس ابعاد جدیدی از جنایات پنهان و آشکار آمریکا را در منطقه و جهان عیان ساخت. برخی تحلیل‎گران بر این باورند که انتشار این اسناد، 11 سپتامبر اطلاعاتی در آمریکا بود. در تحلیل دیگری نیز از درست جلوه دادن ادعاهای آمریکا برای حمله به ایران سخن گفته شده است. اما فارغ از هرگونه تحلیل، این نکته که انتشار اسناد ویکی‎لیکس اخلاق سیاستمداران غربی را نمایان ساخت، قابل‎توجه است. ویکی‎لیکس یک سایت اطلاع‎رسانی نیست بلکه یک جریان اطلاعاتی و امنیتی است که اهداف شومی را در پشت پرده دارد. صادق الحسینی تحلیل‎گر مسائل سیاسی معتقد است: ویکی‎لیکس ادعای آمریکایی‎ها در روابط بین‎الملل و دوستی با کشورها را زیر سئوال برد. به باور صادق الحسینی این اسناد نشان می‎دهد که پروژه‎های ایران‎هراسی و شیعه‎هراسی آمریکایی‎ها واقعی است. و از سوی دیگر همه اسناد دروغ نیست و در واقع افشای جنایتکاران آمریکایی یکی از مسائل درست است.





سایت ویکی‎لیکس را چگونه ارزیابی می‎کنید این سایت از کجا آمده است؟

آن‎چه مشخص است، امنیتی بودن سایت ویکی‎لیکس است؛ در واقع ویکی‎لیکس یک سایت اطلاع‎رسانی متعارف نیست و بیشتر یک سایت اطلاعاتی - امنیتی است.

تحلیل من این است که ویکی‎لیکس نشانه‎ای از سردرگمی و درگیری شدید اطلاعاتی در هیئت حاکمه آمریکاست و اکنون دریچه‎ای باز شده و اطلاعاتی نیز به بیرون درز کرده است.

این سایت با آمریکا، اسراییل و صهیونیزم بین‎الملل ارتباط دارد. اسناد ویکی‎لیکس از ضعف‎های متعدد در سطوح مختلف امنیتی، راهبردی، سیاسی، اقتصادی آمریکا پرده‎ برمی‎دارد و نشان می‎دهد این کشور در حوزه‎های مختلف سیاست خارجی در برخورد با رقبا و هم‎پیمانان عاجز شده است.

انتشار کتاب‎های خاطرات جورج بوش و تونی‎بلر نقطه‎مشترکی دارند و آن سردرگمی و در عین‎حال درگیری شدید بین نظامیان و غیرنظامیان هیئت حاکمه آمریکا، مشاوران رییس‎جمهور، شرکت‎های فراملیتی و کارخانه‎های اسلحه‎سازی است.

در این بین عده‎ای هم منافع خود را در این دیده‎اند تا پنجره‎ای باز کنند و وارد آرشیو سری ایالات متحده آمریکا و وزارت امور خارجه شوند.

انتشار این حجم از اسناد در این مقطع حساس که ناتوانی آمریکا در عرصه‎های مختلف نمایان شده، برای اهداف مشخص است. مهمترین طرح نئومحافظه‎کاران و صهیونیست‎ها، ایجاد فتنه در جهان اسلام با اشکال مختلف بین ادیان، کشورها، طوایف، نژادها، مذاهب و... است.

صهیونیست‎ها و سرمایه‎داران و کشورهای بزرگ، از این فتنه‎ها منافع فراوانی می‎برند و پابرجاتر می‎شوند.

در واقع این اقدام نوعی افشاگری از طرف سرویس جاسوسی مرتبط با صهیونیست‎هاست.

هدف، کشف واقعیت نیست، بلکه ایجاد جنگ‎های سیار فتنه در منطقه است.

عده‎ای معتقدند که هدف این اسناد تخطئه جمهوری اسلامی است؟

قبل از هر چیز باید بگویم، واقعیت‎هایی در این اسناد مطرح شده و همه این اسناد دروغ نیست. افشای جنایات آمریکایی‌ها یکی از این مسائل است.

سیاست ایران‎هراسی و شیعه‎هراسی آمریکایی‎ها در این اسناد مشخص شده است. این اسناد نشان می‎دهد آمریکا چنین پروژه‎هایی را در دست اقدام دارد. این اسناد این‎گونه مطرح می‎کنند که ایران به کشورهای منطقه طمع دارد و صهیونیست‎ها سعی دارند که ایران‎هراسی را القا کنند.

همچنین این اسناد نشان‎دهنده، نوعی شیعه‎هراسی است. کشورهای عربی هرجا با آمریکا نشسته‎اند، از شیعیان و خطر احتمالی‎شان برای منافع آمریکا سخن گفته‎اند.

صحبت‎های ولید جنبلاط مبنی بر تأیید گفته‎هایش در ویکی‎لیکس مدعای خوبی است، جنبلاط گفته است آن زمان در غربت این سخن را علیه حزب‎الله گفته‎ام اما در حال حاضر نجات یافته‎ام.

تحلیل شما درباره اسناد مطرح شده درباره مسائل داخلی ایران چیست؟

این اسناد دروغ محض هستند، اما به‎خوبی اهداف و سیاست‎های آمریکا را نشان می‎دهند. همه این‎ دروغ‎ها بخشی از یک پروژه از پیش تعیین شده برای بر هم زدن امنیت مردم ایران است. درباره انتخابات ریاست‎جمهوری، و... مطالبی منتشر کرده‎اند که دروغ است. طرح دوباره موضوع انتخابات در این اسناد، معلوم می‎کند که وارد یک ماجراجویی از پیش تعیین‎شده برای افراد وابسته به خود شده‎اند. اما آن‎ها باید بدانند فتنه سال 1388 خاموش شده است.

برخی تحلیل‎گران معتقدند که این اسناد با هدف درست جلوه‎دادن ادعاهای آمریکا برای حمله به ایران است؟

این اسناد سعی دارد قبح مسأله را بشکند، این مسأله همان پروژه شکست‎خورده حمله به ایران را احیا می‎کند. آمریکایی‎ها برای حمله به ایران برنامه داشتند اما برای اجرا و عملی کردن آن ناتوان ماندند. علت آن نیز عدم همکاری رهبران منطقه و هم‎پیمانان آنان، در کنار تدابیر و سیاست‎های مقام معظم رهبری و انسجام حکومت ایران است که باعث شد آن‎ها از حمله به ایران منصرف شوند. اما انتشار این اسناد باعث می‎شود تا ژانرال‎ها و جناح‎بازها در آمریکا برای حمله به ایران جری‎تر شوند و زمینه‎ای را برای حمله به ایران شکل بدهند. به‎نظرم این موضوع در حد یک جنگ روانی برای‎شان مفید است!

در عمل، آمریکا از هر نوع اقدامی در جهان اسلام فعلا ناتوان است و قادر به حمله به هیچ کشوری نیست. آمریکا قادر به ائتلاف برای حمله به ایران نیست زیرا هزینه‎های سنگینی برای آنان در پی دارد. تحلیل‎گران می‎دانند که جنگ ایران و آمریکا، بین این دو کشور باقی نخواهد ماند، بلکه جنگ دنیای غرب و اسلام خواهد بود.

در کل، این موضوع موجب شارژ و تزریق روحیه برای جنگ‎طلبان آمریکایی است.

آیا می‎توان از این اسناد علیه آمریکا استفاده کرد؟

قطعا این اسناد شواهد مناسبی علیه آمریکا به‎شمار می‎روند، این اسناد به‎خوبی نشان دادند که سفیران آمریکا جاسوس هستند و برای رسیدن به اهداف خود، حاضر هستند دوستان و هم‎پیمانان خود را قربانی کنند. آمریکا برای حفظ منافع خود و رژیم صهیونیستی دوست‎ و دشمن نمی‎شناسد.

نکته‎ای که باید بر آن تأکید کنم، عدم انتشار هرگونه سند علیه رژیم صهیونیستی در اسناد ویکی‎لیکس است و در مقابل، عمده اسناد درباره دیگر کشورها و به‎ویژه کشورهای مسلمان و ایران است.

حقوق ملت‎ها، اقلیت‎ها، مذاهب و حقوق بشر در این اسناد، نقض شده و طبق این اسناد آمریکا مرتکب جنایاتی در کشورهای مختلف شده است. آمریکا برای رسیدن به اهداف خود در عراق و افغانستان دست به جنایت زده است.

بازتاب انتشار این اسناد بین کشورها را چگونه ارزیابی می‎کنید؟

انتشار این اسناد عملا یک اتفاق جالب در معادلات جهانی است. آمریکا دیپلماسی سنتی را از میان برد و موجب از بین رفتن اعتماد متقابل بین دیپلمات‎ها و به‎ویژه با آمریکایی‎ها شد. از این پس هیچ سفیر، مدیر یا رییس‎جمهوری با مسئولان و سفرای آمریکایی، صحبت صریح و با اعتمادی نخواهد داشت.

ویکی‎لیکس باعث شد تا اعتماد دولت‎ها و ملت‎ها نسبت به آمریکا از بین برود و دیپلماسی و عرف بین کشورها مورد سئوال قرار گیرد. از این پس نوعی هرج و مرج، در دیپلماسی و ارتباط فی‎مابین کشورها شکل می‎گیرد.

این پدیده تابه‎حال اتفاق نیفتاده بود، اما انتشار اسناد ویکی‎لیکس تمام مرزهای دیپلماسی را از بین برد که سبب اصلی آن آمریکایی‎ها هستند.

نکته درخور توجه، عیان شدن این فرمایش امام (رحمت‎الله علیه) است که فرمودند سیاست ما عین دیانت ماست. اسناد ویکی‎لیکس فرق بین سیاست‎مداران اسلامی و غربی را روشن ساخت و نشان داد که اخلاق چه جایگاهی در سیاست غربی‎ها دارد

جسم نزارش از قاب نگاه ما پر کشید/ سیما انصاری جعفری

محمود درویش می‎گوید: «مرگ به من بر می‎خورد!» و چه حقیقتی در ورای این طنز گزنده نهفته است که خواه‎ناخواه آدمی را به تامل و درنگ وا می‎دارد؛ درنگی که اگر خوب در ابعادش دقت کنیم، خواهیم دید که انگار پناه بردن به کلام و زیستن در متن، نوعی رد و انکار مرگ است که اهالی واژه به درایت آن را برمی‌گزینند و زیستن‌شان را مکرر می‎کنند؛ تا دیگر مرگی در کار نباشد که به آدمیزاد بربخورد و از حضورش دلتنگ شود.

شمس آل‎احمد هم چه خوب این نکته را دریافته بود که وقتی کسی از او می‎پرسد: چند سال است که برادرتان مرده؟ با دلخوری و شاید کمی هم پرخاش می‎گوید: «اهل واژه و مرگ؟! چه بدسلیقگی هولناکی در این پرسش نهفته است! واقعا لازم است که من به همه سئوال‌‎ها جواب بدهم؟!» و همین ما را امیدوار می‎کند به این‎که او نمرده و اگر خوب دقت کنیم، می‎بینیم که هنوز حضورش در گوشه و کنار فرهنگ و تاریخ روشنفکری ایران محسوس است و شاید محسوس‌تر از قبل هم شده باشد.

بگذار تاریخ زمینی و تقویم‌‎های روی میز، 14 آذر 1389 را به‎عنوان روز مرگ او ثبت کنند، چه باک وقتی که او تا همیشه در میان ماست و از زبان آثارش، راز و دردش را با ما در میان می‎گذارد؟! بی‌تردید آن‎که در روز 16 آذر، در میان خیل دوست‌داران و شاگردانش به‎سوی بهشت زهرای تهران تشییع شد و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا آرمید، او نبود، جسم نزارش بود که از قاب نگاه ما پر کشید